است و اين تفاوت ده سال چندان اثرى در اين نكته كه گفتيم نمىكند . ديگر از آثار او كتاب مفتاح الفتوح است كه در پايان آن « 1 » تاريخ آن را چنين آورده است : به سال پانصد و هفتاد و دو چار * شهور سال را بد آخر كار ز ذوالحجه گذشته بد ده و پنج * كه مدفون كردم اندر دفتر اين گنج ز هفته بود روز جمعه آخر * كه شد منظوم اين عقد جواهر تو اى خوانندهء اين نظم دلكش * كه بادا وقت تو پيوسته زين خوش قرين معرفت بادا ترا دل * كه تا گردد مراد تو به حاصل به فكرت خوان تو مفتاح ارادت * كه تا بگشايدت باب سعادت چو بگشايند ابواب فتوحت * از آن معنى شود آسوده روحت بسى گفته شد اسرار معانى * هم از ايمان غيبى هم عيانى هم از ارشاد خاصان گزيده * كه باشند از خودى خود بريده هم از اوقات ارباب بدايات * هم از احوال اصحاب نهايات همان از كشف و وقت و حال ايشان * مقامات بلند احوال ايشان تامل مىكن اندر هر مقامى * تفكر مىكن اندر هر كلامى تمامت بازجو بنياد معنى * كه تا چون دادم اى جان داد معنى بود جلوه كند بر تو معانى * كه تا تحقيق هر معنى بدانى بسا رمزا كه آن پوشيده گفتم * در او راز نهانىها نهفتم بده جان تا معانى را بدانى * همان راز نهانى را بدانى

--> ( 1 ) - نسخه‌اى كه در حاشيهء سبع المثانى چاپ شيراز 1342 از صحيفهء 22 تا 118 منتشر شده و آنجا چون چند بيت از آغاز كتاب از نسخه افتاده بوده است نام آنها را تشخيص نداده‌اند ( حاشيهء صحيفهء 116 117 ) و چاپ ديگرى از مفتاح الفتوح به ضميمهء بلبل‌نامه و نزهة الاحباب و بعضى غزليات عطار در طهران در 1312 شمسى انتشار داده‌اند كه تنها شامل 133 بيت از آغاز كتاب است و حال آنكه مفتاح الفتوح نزديك به هزار و دويست بيت شعر دارد .